Ένας Ινδός γιόγκι 83 ετών, ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν έχει καταναλώσει καθόλου τροφή και νερό εδώ και επτά δεκαετίες, άφησε με το... στόμα ανοιχτό, τους στρατιωτικούς γιατρούς που τον έβαλαν σε καραντίνα και τον εξέτασαν για δύο εβδομάδες.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Πραλάντ Γιάνι πέρασε δύο εβδομάδες σε νοσοκομείο της πόλης Αχμενταμπάντ, στο δυτικό κρατίδιο του Γκουζαράτ, όπου μια ομάδα 30 ειδικών τον παρακολουθούσε διαρκώς μέσω κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης.

Στη διάρκεια του πειράματος, ο γιόγκι πράγματι δεν έφαγε και δεν ήπιε, ούτε πήγε στην τουαλέτα, ανακοίνωσαν οι ερευνητές.

«Ακόμα δεν γνωρίζουμε πώς επιβιώνει» σχολίασε ο νευρολόγος Σουντίρ Σαχ. «Παραμένει μυστήριο για τι είδους φαινόμενο πρόκειται» δήλωσε.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του ινδικού Οργανισμού Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης, ο οποίος ελπίζει ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους στρατιώτες, τους αστροναύτες, ή ακόμα τα εγκλωβισμένα θύματα φυσικών καταστροφών, να επιβιώνουν χωρίς τροφή και νερό.

«Η μόνη επαφή του με οποιοδήποτε είδος υγρού ήταν όταν έκανε περιοδικά γαργάρες και μπάνιο» ανέφερε ο Τζ.Ιλαβαζαχαγκάν, διευθυντής του Αμυντικού Ινστιτούτου Φυσιολογίας και Συναφών Επιστημών.

Ο ίδιος ο Πραλάντ Γιάνι ισχυρίζεται ότι μια θεότητα που τον ευλόγησε σε νεαρή ηλικία του έδωσε ειδικές ικανότητες και τον απάλλαξε από την ανάγκη για τροφή και νερό. Μετά το τέλος του πειράματος έχει ήδη επιστρέψει στο χωριό του, στα βόρεια του κρατιδίου Γκουζαράτ, όπου ακολουθεί μια ρουτίνα συνεχούς διαλογισμού.

Οι γιατροί που τον εξέτασαν επιβεβαιώνουν εν μέρει τους ισχυρισμούς τους, ωστόσο τα αποτελέσματα των πολυάριθμων ιατρικών εξετάσεων στις οποίες τον υπέβαλαν δεν θα δημοσιευτούν σε διάστημα μικρότερο από «μερικούς μήνες».

Το μόνο που ανέφερε ο Δρ Σαχ ήταν ότι όλα τα αποτελέσματα βρίσκονταν «εντός των προαποφασισμένων ορίων ασφάλειας».

Ο ερευνητής, πάντως, θεωρεί βέβαιο ότι ο γιόγκι δεν είναι δυνατόν να επιζεί χωρίς να κάποια μορφή ενέργειας -αυτό, εξάλλου, θα παραβίασε τις αρχές διατήρησης της μάζας και της ενέργειας.

«Αν ο Γιάνι δεν αντλεί ενέργεια από την τροφή και το νερό, θα πρέπει να βασίζεται σε άλλες πηγές ενέργειας που βρίσκονται γύρω του, όπως μεταξύ άλλων το φως του ήλιου» δήλωσε, λίγο προκλητικά ίσως, ο Ινδός νευρολόγος.

«Ως γιατροί δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια στα ενδεχόμενα, σε μια πηγή ενέργειας διαφορετική από τις θερμίδες» είπε.

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ-ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Φαντάσματα αναφέρονται σ' όλες τις χρονικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Ως φαντάσματα θεωρούνται οι εμφανίσεις ειδώλων ανθρώπων που έχουν πεθάνει. Υπάρχουν μαρτυρίες για φαντάσματα εντελώς στέρεα και ορατά, τα οποία μπορείς να αισθανθείς με την αφή (προσοχή όμως: τα χέρια τους είναι πα-γω-μέ-να!!), φαντάσματα που φαίνονται αχνά σαν σκιές ή ομίχλη και φαντάσματα εντελώς διάφανα που μόλις και φαίνεται το περίγραμμά τους.

Υπάρχουν άνθρωποι φαντάσματα, ζώα φαντάσματα, αντικείμενα φαντάσματα, ακόμα και σπίτια ή λόφοι ή δέντρα φαντάσματα.
Η πιο κοινή θεωρία για τα φαντάσματα, λέει ότι αυτά είναι ψυχές πεθαμένων που δε μπορούν να αναπαυθούν λόγω κάποιας εκκρεμότητας στον επάνω κόσμο, ή κάποιας μεγάλης αδικίας που τους έγινε ή που αυτά κάνανε, ή λόγω μεγάλης λύπης για κάτι, ή λόγω μεγάλου ψυχικού δεσίματος με κάποιο συγκεκριμένο μέρος, ή γιατί πέθαναν ξαφνικά και δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι πέθαναν και πάει λέγοντας. Πιο μοντέρνες θεωρίες απορρίπτουν την μετά θάνατον ζωή των φαντασμάτων.
Άλλες θεωρίες πάλι, βλέπουν τα φαντάσματα σαν οντότητες ανεξάρτητες από το θανόν άτομο, του οποίου τη μορφή οικειοποιούνται και άλλες πάλι λένε άλλα που, αν τα γράφαμε, δεν θα 'χαμε τον τελειωμό μας. Τα φαντάσματα έχουν και ημερομηνία λήξης και σχεδόν κανένα δεν επιζεί περισσότερο από 500 ή 600 το πολύ χρόνια.
Οι θρύλοι και οι ιστορίες θέλουν τα φαντάσματα άλλοτε καλά κι άλλοτε κακά και συνήθως αδιάφορα. Η εμφάνισή τους πάντως, συχνά συνοδεύεται από αίσθημα ψύχους, μελαγχολικά προαισθήματα ή αισθήματα ματαιότητας και κατάθλιψης, κάποτε κι από τρομώδες παραλήρημα. Γι' αυτό και οι μάρτυρες είναι πολλές φορές αρνητικοί στο να εκθέσουν την εμπειρία τους, γιατί δε θέλουν να παραδεχτούν πόσο τρόμαξαν και σοκαρίστηκαν από αυτό που είδαν (ο άλλος λόγος είναι ότι δεν περιμένουν να τους πιστέψει ο κόσμος,).Οι κακές γλώσσες, αφήνουν υπαινιγμούς για την εμμονή των φαντασμάτων με χώρους κακοφωτισμένους ή θεοσκότεινους ή περιοχές με συχνές ομίχλες (βάλτοι, λίμνες, Αγγλία). Άλλες γλώσσες, πιο κακές αυτές, κάνουν σχόλια για την κακή όραση των μαρτύρων και τη διανοητική ή σωματική τους κούραση την ώρα του συμβάντος. Τέλος, οι χειρότερες απ'όλες τις γλώσσες, επισημαίνουν την τάση των φαντασμάτων να εμφανίζονται σε άτομα με σχιζοφρενική προδιάθεση. Και αυτά είναι τα όσα λένε οι κακές οι γλώσσες περί των φαντασμάτων. Οι παρακάτω ιστορία είναι αληθινή.
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, έλαβε χώρα σε ένα μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα. Σε αυτό το μοναστήρι ζούσαν περίπου πενήντα μοναχές μαζί με την ηγουμένη. Η ζωή τους κυλούσε με τους ίδιους ρυθμούς κι έκαναν σχεδόν κάθε μέρα τις ίδιες δουλειές. Μια μέρα σαν όλες τις άλλες είχαν καθίσει όλες οι μοναχές να φάνε και ξεκίνησε μια συζήτηση άγνωστου περιεχομένου. Πάνω στην κουβέντα όμως ξέσπασε μια έντονη λογομαχία ανάμεσα στην ηγουμένη και σε μια μοναχή. Οι τόνοι όμως ανέβηκαν πολύ και άρχισε η μία να βλαστημάει την άλλη. Τότε η μοναχή σηκώθηκε, άρπαξε ένα μαχαίρι και πάνω στα νεύρα της το κάρφωσε πάνω σε μια εικόνα της Παναγίας. Μετά από αυτό ο καβγάς σταμάτησε. Τα χρόνια πέρασαν. Κι αν όχι όλες, οι περισσότερες μοναχές πέθαναν. Το περίεργο σε όλη την ιστορία είναι ότι η μοναχή που κάρφωσε το μαχαίρι στην εικόνα έχει κι αυτή πεθάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά το χέρι της που έμπηξε το μαχαίρι στην εικόνα ακόμα δεν έχει λιώσει.

ΚΟΙΛΗ ΓΗ

Θεωρητικά η γη είναι κούφια. Μέσα υπάρχουν ολόκληροι πολιτισμοί. Μερικοί λένε ότι τα UFO δεν είναι από άλλους πλανήτες, αλλά προέρχονται από το εσωτερικό της γης. Στο τέλος του 17ου αιώνα προτάθηκε ότι το αέριο που βγαίνει από τις τρύπες στους πόλους είναι η αιτία του Βορείου και Νοτίου Σέλας. Ο Ιούλιος Βέρν έγραψε το 1864 το «Ταξίδι στο κέντρο της γης» περιγράφοντας την κούφια γη. Ο Μπάροους, γνωστός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, έγραψε αρκετά μυθιστορήματα σχετικά.Το 1869, ο Κύρος Ρίντ, αυτοαποκαλούμενος αλχημιστής, ίδρυσε θρησκευτική ομάδα και για σαράντα περίπου χρόνια έδινε ομιλίες και έγραφε άρθρα για το θέμα αυτό. Το 1913,Ο Γκάρντνερ δημοσίευσε το «Ταξίδι στο εσωτερικό της γης». Το 1964 ο Ναύαρχος Μπίρντ, εσωτεριστής και Ροδόσταυρος,  δημοσίευσε βιβλίο για την κοίλη γη, και τα ΑΤΙΑ. Πέταξε με αεροπλάνο στον βόρειο πόλο το 1926 και στον  νότιο πόλο το 1929. Περιέγραψε τις εισόδους στο εσωτερικό της γης, την ύπαρξη βλάστησης, ζώων και ανεπτυγμένου πολιτισμού.Άραγε όλα αυτά μπορεί να αληθεύουν; Η ιστορία αυτή ξεκινάει από τον 18ο αιώνα, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν κάνει ακόμα σπορ τις φάρσες και την επιστημονική απάτη και όπου υπάρχει καπνός εκεί υπάρχει και φωτιά.

ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ

Στα βάθη των αιώνων χάνονται οι πληροφορίες, για το ακριβές έτος που για πρώτη φορά εμφανίσθηκε το Άγιο Φώς, στο Ναό της Αναστάσεως των Ιεροσολύμων. Τα εγκαίνια του πρώτου Ναού έγιναν στις 13 Σεπτεμβρίου στα 330 μ.Χ. επί βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στα εγκαίνια παρίστατο ασφαλώς και η Αγία Ελένη, η οποία είχε κατέβει στην Αγία Πόλη αρκετούς μήνες νωρίτερα ψάχνοντας για τον Τίμιο Σταυρό. Ο πατριάρχης και ιστορικός Δοσίθεος Ιεροσολύμων στην Εκκλησιαστική του ιστορία "περί των Ιεροσολύμοις Πατριαρχευσάντων" ( Δωδεκάβιβλος ), στο Β’ βιβλίο – κεφ. Α’ σχετικά αναφέρει: " …η δε Βασίλισσα (Ελένη) μετά χαράς μεγάλης και φόβου ανελομένη τον ζωοποιόν Σταυρόν , και ασπασαμένη προσεκύνησε, και εξ εκείνου ήρξατο η εορτή της υψώσεως εις τα Ιεροσόλυμα μετά το ευτρεπισθήναι δηλαδή τον περιβόητο Ναόν, τής τού Χριστού Αναστάσεως …. Ει και ύστερον, δια το ουράνιον φώς του αγίου Τάφου, μετετέθη είς τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν…" ( δηλ. τήν Κυριακή τής Σταυροπροσκυνήσεως). Τι είναι όμως το Αγιο Φώς, και πως παρουσιάζεται; Εμείς γνωρίζουμε ότι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου , λίγο πριν αρχίσει η θεία λειτουργία της Αναστάσεως, σβήνουν όλα τα φώτα του ναού και ο ιερέας ανάβει το κερί του με φώς από την ακοίμητο κανδήλα της Αγίας Τραπέζης, δίνοντας ακολούθως το φώς αυτό στους πιστούς για το "Χριστός Ανέστη" που θα ακολουθήσει καθώς και για την Αναστάσιμη θεία Λειτουργία. Ανάβουν λοιπόν οι πιστοί τα κεριά τους με φώς που προϋπάρχει στην Αγία Τράπεζα. Αυτό όμως, που μια φορά τον χρόνο συμβαίνει στον Ναό της Αναστάσεως στά Ιεροσόλυμα, ξεφεύγει από τα ανθρώπινα όρια και έχει σχέση, με τήν προσωπική παρουσία του Χριστού, στον τόπο συγκεκριμένα της ταφής του , που εδώ και 2000 χρόνια συνέβη. ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ...
Στις 12 λοιπόν το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου, έρχεται με μεγάλη συνοδεία ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων με τους Αρχιερείς και ιερείς των Αγίων Τόπων,παρουσία των Καθολικών, Αρμενίων, Προτεσταντών, ετεροδόξων αλλά και αλλόδοξων (Μωαμεθανών και Εβραίων), αλλά και πρεσβευτών ξένων Κρατών και Δογμάτων όπως και παρουσία της Ισραηλινής Αστυνομίας για την επιτέλεση της λεγόμενης Τελετής του Αγίου Φωτός. Να σημειώσουμε ακόμη ότι το κουβούκλιο του Πανάγιου Τάφου (εντός του οποίου υπάρχει η μαρμάρινη πλάκα επι της οποίας ο Εβραίος βουλευτής Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας εναπέθεσε το σώμα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού) έχει ελεγχθεί,  σπιθαμή προς σπιθαμή από ειδική επιτροπή (ακόμη και εχθρευομένων την Ορθοδοξία) για οποιαδήποτε μορφής απάτη. Έλεγχοι βέβαια που γίνονται για 1.670 περίπου χρόνια…..Εχει επίσης μετά από έλεγχο σφραγισθεί, μέ ειδικές σφραγίδες, ή πόρτα  τού Παναγίου Τάφου, ενώ τόσο ο Ισραηλινός πολιτικός διοικητής τής Ιερουσαλήμ όσο καί ό διευθυντής τής Ισραηλινής Αστυνομίας ελέγχουν σχολαστικά τόν Πατριάρχη όπως  προαναφέραμε, ώστε νά μή έχει επάνω του οτιδήποτε μπορεί νά προκαλέσει φωτιά. Ολα αυτά γίνονται, παρουσία τού κόσμου, καί ειδικώς παρουσία του Αρμένιου Πατριάρχου ή αντιπροσώπου αυτού, και μάλιστα "ως μάρτυρος κατηγορίας" για τήν περίπτωση και εδώ "κακόβουλου ορθοδόξου απάτης".

Μη ξεχνάμε επίσης, ότι ακόμη και σήμερα, τα κλειδιά του Ναού της Αναστάσεως δεν τα έχουν  Ορθόδοξοι  αλλά  Μωαμεθανοί , από πάππου προς πάππου από αρχαιοτάτων χρόνων καταλήψεως υπό των Αράβων της Αγίας Πόλεως, και επί "κληρονομική διαδοχή".
Το Άγιον Φώς ούτε μια φορά δεν έχει δοθεί σε ετεροδόξους (Λατίνους και Αρμενίους) παρ’ όλες τις δολοπλοκίες των Φράγκων της πρώτης μέχρι και της ογδόης Σταυροφορίας (1096-1270), την κατοχή των Αγίων Τόπων από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο μέχρι τον Σαλαδίνο της Αιγύπτου, κι ακόμη από τις πιέσεις και "συνεργασίες" των Αρμενίων με τις τότε, κατά καιρούς δυνάμεις κατοχής, προς απόκτηση δικαιωμάτων ισχύος επί των Αγιοταφικών προσκυνημάτων. Όταν στά 1548 οί Αρμένιοι προσπάθησαν νά πάρουν αυτοί τό Άγιο Φώς βγάζοντας έξω τόν Ορθόδοξο Πατριάρχη, τότε μέ μία μεγάλη βροντή έσπασε ή κολόνα έξω από τόν Ναό πού δίπλα της στεκόταν κλαίγοντας ό Πατριάρχης! Τό Άγιο Φώς βγήκε από εκεί καί τό πήρε ό Ορθόδοξος Πατριάρχης...

Ή κολόνα αυτή, ραϊσμένη μέχρι σήμερα, δείχνει τήν αλήθεια τής Ορθοδοξίας!